kesiYORUM basılı medyada ilgimi çeken haber, makale, resim, vb. materyalleri, kesip tarayıp paylaştığım bir blog. Eğer sizin de ilginizi çeken şeyler olursa, kesin, gönderin, kesiYORUM'da isminizle birlikte yayınlansın.
Gönderimleriniz için:
http://kesiyorum.com/submit
veya
Following
Öyle tanıdıklarım var ki, hayatında iyi giden şeylerden bile şikayet ettiklerini hissettirirler bana. Şikayet etme diyemiyorum onlara, ama bu kadar da yapma be arkadaşım, işinden, maaşından, ortamından, evinden, eşinden, her bir şeyinden şikayet ediyorsun, hala neden yaşıyorsun demek istiyorum, söyleyemiyorum. Ama bulaşıcı diyor ya yukarıda, bana da bulaşmasından korkuyorum. Dur bir dakika, noluyor ya, onlardan şikayet mi ediyorum ben şu anda. Yoksa, yoksa….
Haber zaten çok etkileyici ama asıl darbe son cümleye gizlenmiş. Benzerlerine örnek teşkil etmesi ne demek kızanım? Fransa’da pipi, meme ucu gibi bilimum cinsel organı keserek eğitim veren daha çeşitli öğretmenler mi var?
Son zamanlarda en eğlendiğim haber bu oldu. İlk defa bir meslektaşıma hakaretten ceza alındığına şahit olduğum için fazlaca ilgimi çekti. Bir haberde başlığı atan, metni yazan, fotoğrafı çeken ve olayın kahramanı ancak bu kadar birbiriyle uyumlu olabilir. Kürt sorununa gönderme de dikkatlerden kaçmıyor.
Yalan söylemek bilinçli bir tercih mi, hastalık mı? Görünen o ki, psikolojiye göre, neredeyse tüm insana özgü davranışlarımızı tetikleyen bir hastalık var. Paranoya, anksiyete, şizofreni, insomnia, depresyon, kleptomani, alkolizm, madde bağımlılığı, disleksi… Say say bitmez. İnsanı tanıma çabası içinde, her anormal varsayılan davranışa bir hastalık uydurulurken psikoloji kullanılıyor gibi geliyor bana. Anormal varsayılıyorlar çünkü toplum normları bu davranışları onaylamıyor. Oysa hepsi aslında, insanı insan yapan nitelikler değil mi? Paranoyak balık, şizofren koyun, kleptoman akbaba, alkolik zürafa, mitomani papağan gören oldu mu hiç…
Ergenlik çağlarımda, özellikle lise yıllarımda, elimden geldiğince takip etmeye çalıştığım bir müzik dergisiydi Blue Jean. Hiç dinlemediğim gruplardan bile haberdar oluyordum böylece, dinlemediğim müzikleri okuyarak yeni ufuklara açılıyordum hatta bazen. İçinde elektro gitar ve bateri olan her türlü müziği hala da severim.
90’ların sonunda kesip, hala saklamaya devam ettiğim bu yazı ise, şimdi pek bir şey ifade etmese de, o zamanlar için çok şey anlatmıştı bana.
Hep savunduğum görüşü bir ulusal gazetede okumak, haklı olduğumu yine hatırlattı bana. Sınıfta kalmanın olmaması, eğitimde kaliteyi düşürüyor, bu uzun zaman önce anlaşılmalıydı fakat sebebi herneyse bu konuda ısrar ediliyor.
İlk kesiYORUM böyle oldu. Daha niceleri dileğiyle…
